 |
|
Πρόγραμμα Εκδηλώσεων για το έτος 2003
|
|
Εκθέσεις
- Ο ΤΑΥΡΟΣ ΣΤΟΝ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΟ ΚΟΣΜΟ. ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΛΑΤΡΕΙΕΣ ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ, Ιστορικό Μουσείο 14/11/02 με 06/03/03, ΑΘΗΝΑ, Μουσείο Μπενάκη 19/03/03-07/06/03
- ΜΙΝΩΙΤΩΝ ΚΑΙ ΜΥΚΗΝΑΙΩΝ ΓΕΥΣΕΙΣ ΣΤΟΚΧΟΛΜΗ, Μεσογειακό Μουσείο 07/02/03 με 29/06/03
- ΕΝΔΥΜΑ ΘΕΑΤΡΟΥ ΑΘΗΝΑ, Εθνική Πινακοθήκη Φεβρουάριος - Μάιος 2003
- ΠΛΟΕΣ: ΑΠΟ ΤΗ ΣΙΔΩΝΑ ΣΤΗ ΧΟΥΕΛΒΑ ΑΘΗΝΑ, Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, Μάιος -Σεπτέμβριος 2003
- ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ Τόκυο, Εθνικό Μουσείο, 4/8/2003 έως 21/12/ 2003. Κόβε, Περιφερειακό Μουσείο Τέχνης Hyogo, 18/10/2003 έως 21/12/ 2003
- ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΑΘΗΝΑ, Εθνική Πινακοθήκη 22/12/03-31/3/2004
- OUTLOOK (www.outlook.gr) ΑΘΗΝΑ, Μουσείο Μπενάκη στην οδό Πειραιώς, Γκάζι, Εργοστάσιο ΑΣΚΤ, 23/10/03-25/01/04
- ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΕΙΣ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΑΔΑ ΑΘΗΝΑ και ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Οκτώβριος-Νοέμβριος 2003, Περιοδεία σε τέσσερις πόλεις του εξωτερικού, 2004
Ο ΤΑΥΡΟΣ ΣΤΟΝ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΟ ΚΟΣΜΟ. ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΛΑΤΡΕΙΕΣ
ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ, Ιστορικό Μουσείο 14/11/02-06/03/03, ΑΘΗΝΑ, Μουσείο Μπενάκη 19/03/03-07/06/03
Αρχαιολογική έκθεση με θέμα τον Ταύρο και τη σημασία του ως συμβόλου λατρείας, πολιτισμού και αθλητισμού στους αρχαίους λαούς της μεσογειακής λεκάνης. Περιλαμβάνονται έργα από 39 μουσεία χωρών της Μεσογείου και της Ελλάδας, μέσα από τα οποία απεικονίζεται ο Ταύρος στην τέχνη των μεσογειακών χωρών.
H έκθεση «Ο Ταύρος στον μεσογειακό κόσμο. Μύθοι και λατρείες» εξετάζει το αρσενικό συμβολικό σύμπαν των αρχαίων πολιτισμών οι οποίοι αναπτύχθηκαν γύρω από τη θάλασσα που οι Ρωμαίοι ονόμαζαν mare nostrum. Στους κόλπους αυτών των πολιτισμών ο ταύρος προσέλαβε πολλά και διάφορα σημασιολογικά περιεχόμενα, αναδεικνυόμενος σε αντικείμενο λατρείας και επίκεντρο, θρησκευτικών και μη, τελετών.
Τα εκθέματα εισάγουν τον επισκέπτη στη σφαίρα των αρσενικών αξιών, προβάλλοντας την λατρεία των βοοειδών στους αρχαίους μεσογειακούς πολιτισμούς. Το απρόβλεπτο και μυστηριώδες αυτό ζώο, με το απλανές βλέμμα, που σήκωνε τον κόσμο στα κέρατά του, έπαιξε ρόλο στη δημιουργία μιας πλειάδας συμβόλων και τελετών.
Η πληθώρα των μύθων, των εικονογραφικών συσχετισμών, των παραδόσεων και η ποικιλία των αντικειμένων πιστοποιούν τη βαρύνουσα συμβολική αξία του ταύρου στους αρχαιολογικούς πολιτισμούς της Μεσογείου.
Ο ταύρος κατείχε κυρίαρχο ρόλο στην καθημερινή ζωή της αρχαίας Ελλάδας, αλλά και των υπολοίπων μεσογειακών χωρών, είτε ως θεϊκη υπόσταση είτε ως αντικείμενο ή σύμβολο λατρείας κι άλλοτε ως μέσον επιβολής και διεκδίκησης εξουσίας, με σκοπό την επίτευξη ενός σημαντικού αξιώματος.
Στην ιστορία o ταύρος συναντάται εξημερωμένος από τη νεολιθική εποχή. Ακόμη όμως και από την προγενέστερη εποχή του χαλκού, στην οποία ήταν σε ημιάγρια κατάσταση, αποτελούσε μέρος ενός δύσκολου κυνηγιού. Συμβόλιζε τη δύναμη, τη γονιμότητα του κοπαδιού, της γης αλλά και την ευγονία των ανθρώπων και την αγριότητα της φύσης. Γνωστή βεβαίως είναι η χρησιμότητα του στην αγροτική οικογένεια. Σε χειροποίητα μηνωϊκά ρυτά από τη 2η χιλιετία Ταυροκαθάψια παρουσιάζεται συχνά τελετουργικό θέαμα της Μινωϊκής Κρήτης, με ρίζες στην Αίγυπτο.
Οι μύθοι που αναφέρονται στον ταύρο συνέβαλαν στη δημιουργία και καθιέρωση διάφορων λατρειών και δοξασιών των λαών του αρχαίου μεσογειακού κόσμου. Οι λατρείες του Ηλιου και της Σελήνης στις νοτιοναταολικές ακτές της Μεσογείου, λατρείες του τύπου του «Αστερίου Δά» και της Αστάρτης, με μαγικές τελετουργίες για τη βροχή και τη βλάστηση κ.ά έγιναν αρχή για να πλαστούν οι μύθοι του Δία και της Ευρώπης, του Μίνωνα και της Πασιφάης, του Δαίδαλου, του Μινώταυρου και άλλων.
Η έκθεση περιλαμβάνει πρωτότυπα αρχαία έργα τέχνης, τα οποία επιλέχθηκαν με γνώμονα την αρχαιολογική τους σημασία και την αισθητική τους αξία. Επιπλέον εκτίθενται έργα για πρώτη φορά στο κοινό και τα οποία ήταν σχετικά άγνωστα.
Τα εκθέματα από τα μουσεία του Βερολίνου, του Βατικανού, του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου της Ισπανίας κ.ά καλύπτουν όλη τη διαδρομή στο χρόνο και το χώρο, στο Μινωϊκό και Μυκηναϊκό κόσμο, στο Αιγαίο, την Κύπρο, την Παλαιστίνη, την Αίγυπτο, τον Ασσυροβαβυλωνικό κόσμο, τους λαούς της Ιβηρικής χερσονήσου, τη Γαλατία και την Ετρουρία.
Η Ελλάδα συμμετέχει με 64 έργα από τα Μουσεία: Εθνικό Αρχαιολογικό, Ηρακλείου, Ρεθύμνου, Χανίων, Θήβας, Αργους, Αγίου Νικολάου, Ολυμπίας, Μήλου, Μουσείο Κανελλοπούλου και Μουσείο Μπενάκη.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στις ενότητες της έκθεσης: Η αρπαγή της Ευρώπης, Ταυροκέφαλοι θεοί, Ο επουράνιος Ταύρος, Ο Ταύρος της Βροχής και του νερού, Τα λατρευτικά σύμβολα όπως τα κέρατα καθοσιώσεως, τα Σημαντικά Ιερά με αναθήματα πήλινων ταύρων, Τα Ταυροκαθάψια, ο Χθόνιος Ταύρος, ο Ταύρος ζωοδότης, οι Γρανιτένιοι Ταύροι της Ιβηρίας, Προστάτες των κοπαδιών, Η θυσία του Ταύρου, Ο Ταύρος και η μεταθανάτια ζωή.
Ιδιαίτερη επιτυχία γνώρισε η έκθεση στη Βαρκελώνη, όπου φιλοξενήθηκε στο Ιστορικό Μουσείο της Πόλης από τις 14 Νοεμβρίου του 2002 μέχρι τις αρχές Μαρτίου 2003. Η ισπανική ομάδα διοργάνωσης συνεργάστηκε με την ελληνική, επικεφαλής στην οποία ήταν ο πολιτιστικός σύμβουλος του Δήμου Βαρκελώνης κ. Φ. Μασκαρέλ, τον διευθυντή του Μουσείου κ. Α. Νικολάου ι Μάρτι και τον καθηγητή αρχιτεκτονικής κ. Α. Αθάρα.
Η έκθεση μεταφέρθηκε στην Αθήνα, στο Μουσείο Μπενάκη, με τα ίδια έργα και την ίδια δομή.
Ο κατάλογος της έκθεσης είναι διαφορετικά σχεδιασμένος από τον ισπανικό και έχει εμπλουτιστεί με περισσότερο φωτογραφικό υλικό και κείμενα.
Για την υλοποίηση της ελληνικής έκθεσης εργάστηκε το αρχαιολογικό Γραφείο του ΟΠΕΠ, με επικεφαλής τον επίτιμο γενικό διευθυντή αρχαιοτήτων και σύμβουλο του ΟΠΕΠ κ. Γιάννη Τζεδάκι. Στην οργάνωση και παρουσίαση της έκθεσης στο Μουσείο Μπενάκη συνέβαλε το προσωπικό του Μουσείου και ιδιαίτερα ο διευθυντής του, καθηγητής κ. Αγγελος Δεληβοριάς, η αναπληρώτρια διευθύντρια κ. Ειρήνη Γερουλάνου, η επιμελήτρια κ. Ειρήνη Παπαγεωργίου και ο συντηρητής κ. Στέργιος Στασινόπουλος.
Τα συμμετέχοντα μουσεία
Στην έκθεση συμμετέχουν συνολικά 35 μουσεία από οκτώ χώρες. Συγκεκριμένα:
Γερμανία
Agyptisches Museum and Papyrussammlung
Antikensammlung
Wurttembergisches Landesmuseum Stuttgart
Πορτογαλία
Museu da Sociedade Martins Sarmento
Ελλάδα
Αρχαιολογικό Μουσείο Αγίου Νικολάου
Αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων
Αρχαιολογικό Μουσείο Ρεθύμνου
Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου
Αρχαιολογικό Μουσείο Μήλου
Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
Μουσείο Μπενάκη
Μουσείου Αργους
Αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών
Κύπρος
Μουσείο της Κύπρου
Γαλλία
Musee du Louvre
Musee des Antiquites Nationales Chateau Saint-Germain-en-Laye
Ιταλία
Monumenti Musei e Gallerie Pontificie (Musei Vaticani)
Soprintendenza Archeologica per la Toscana (Museo Archeologico Nazionale)
Soprintendenza Speciale al Museo Nazionale Preistorico ed Etnografico "Luigi Pigorini"
Soprintendenza Archeologica per l'Etruria Meridionale (Museo Nazionale Etrusco di Villa Giulia)
Soprintendenza Archeologica per le Province di Cagliari e Oristano
Βρετανία
The British Museum
The Fitzwilliam Museum
Petrie Museum of Egyptian Archaeology
The Ashmolean Museum
University of Cambridge Museum of Archaeology and Anthropology
Ισπανία
Museu de la Prehistoria i de les Cultures de Valencia
Diputacion Provincial de Avila
Museu de Montserrat
Museo de Zamora
Museo Numantino, Soria
Missio Arqueologica de Tell Halula (UAB)
Museo Arqueologico Nacional de Madrid
Museu d'Arqueologia de Catalunya-Barcelona
ΜΙΝΩΙΤΩΝ ΚΑΙ ΜΥΚΗΝΑΙΩΝ ΓΕΥΣΕΙΣ
ΣΤΟΚΧΟΛΜΗ, Μεσογειακό Μουσείο 07/02/03-29/06/03
Η αρχαιολογική έκθεση με τον πλήρη τίτλο «Η αρχαιολογία συναντά τις φυσικές επιστήμες, Μινωιτών και Μυκηναίων γεύσεις» είναι αποτέλεσμα ενός ερευνητικού αρχαιολογικού προγράμματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUM I και II) και αποτελεί έμπνευση και δημιουργία δύο προσώπων: Του Γιάννη Τζεδάκι, Επίτιμου Γενικού Διευθυντή Αρχαιοτήτων του ΥΠΠΟ και Συμβούλου της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας και της κ. Χόλι Μάρτλοου, διδάκτορα αρχαιολογίας.
Το Νοέμβριο του 2001 ξεκίνησε την παγκόσμια περιοδεία της, στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, από το Σικάγο, πέρσι μεταφέρθηκε στο Μπέρμιγχαμ και στη συνέχεια στη Στοκχόλμη.
Η έκθεση στηρίζεται στις αναλύσεις που έγιναν σε πήλινα αγγεία ή θραύσματα αγγείων, που προέρχονται από πολλές αρχαιολογικές θέσεις της Κρήτης, από τις Μυκήνες και τη Θήβα. Χρονολογικά ανήκουν στην περίοδο από την 5η χιλιετία π.Χ. ώς το 1100 π.Χ.
Οι χημικές αυτές αναλύσεις έδειξαν ότι σύμφωνα με τα κατάλοιπα των τροφών που υπάρχουν στα αγγεία, στις διατροφικές συνήθειες των Μινωιτών και Μυκηναίων περιλαμβάνονταν το λάδι, το κρασί (οι αναλύσεις έδειξαν κρασί με ρητίνη πεύκου, δηλαδή ένα είδος παρόμοιο με τη σημερινή ρετσίνα), οι ξηροί καρποί, τα σύκα, τα βότανα, τα μπαχαρικά και περισσότερο το κρέας παρά το ψάρι. Όλα αυτά τα στοιχεία δίνουν επιπλέον πληροφορίες για τις κοινωνικές συνθήκες της ζωής των Μυκηναίων και Μινωιτών, καθώς και δημογραφικά στοιχεία.
Η έκθεση περιλαμβάνει 248 εκθέματα: Πήλινα αγγεία στα οποία έγιναν οι αναλύσεις, χάλκινα, σκελετικό υλικό, στο οποίο έγιναν αναλύσεις DNA, σε συνδυασμό με τις αναλύσεις των αγγείων, οστά ζώων και όστρεα. Είναι χωρισμένη σε τέσσερις ενότητες: «Τι παρήγαν», «Τι μαγείρευαν», «Τι έπιναν» και «Είμαστε ό,τι τρώμε».
ΕΝΔΥΜΑ ΘΕΑΤΡΟΥ
ΑΘΗΝΑ, Εθνική Πινακοθήκη Φεβρουάριος - Μάιος 2003
Η έκθεση «Ενδυμα θεάτρου» της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας είναι μιας ιδιαίτερης καλλιτεχνικής αξίας έκθεση, αφού πρόκειται για την πρώτη παρουσίαση κοστουμιών που διοργανώνεται στην μακροχρόνια ιστορία του Εθνικού Θεάτρου,
Εξήντα χρόνια ιστορίας της Ελληνικού Θεάτρου «αφηγούνται» τα 250 θεατρικά κοστούμια, από το 1938 έως σήμερα.
Η ιδέα να διοργανωθεί μια έκθεση κοστουμιών από το Εθνικό Θέατρο, γεννήθηκε πριν 7 περίπου χρόνια, όταν άρχισε η καταγραφή των ενδυμάτων του βεστιαρίου του.
Επιλέχθησαν 5.000 κοστούμια, μουσειακής αξίας, από τα 20.000 που βρίσκονται στον κύριο όγκο του βεστιαρίου της πρώτης κρατικής σκηνής και τα οποία προέρχονται από 758 παραστάσεις. Τα 250 από αυτά εκτίθενται για πρώτη φορά. Η έκθεση περιλαμβάνει ενδυματολογικά αντικείμενα - αξεσουάρ (μάσκες, μπέρτες, σπαθιά, υποδήματα, περούκες, κ.ά.), από το 1938 έως σήμερα, καθώς και αρκετές ζωγραφικές μακέτες.
Ανάμεσά τους κοστούμια που φόρεσαν ηθοποιοί όπως η Κατίνα Παξινού στο ρόλο της Ωρελί στην "Τρελή του Σαγιώ" το 1966, ο Μάνος Κατράκης στο ρόλο του Οθέλλου στο ομώνυμο έργο του Σαίξπηρ το 1973, η Αννα Συνοδινού στο ρόλο της Κλεοπάτρας στο έργο "Αντώνιος και Κλεοπάτρα" το 1968, η Κυβέλη στο ρόλο της Κοντέσσας στο "Μυστικό της Κοντέσσας Βαλεραινας" το 1953, ο Αλέξης Μινωτής στο ρόλο του Βασιλιά Ληρ στο ομώνυμο έργο του Σαίξπηρ το 1957 και ο Δημήτρης Χορν στο ρόλο του Βενέδικτου στο "Πολύ κακό για το τίποτα" το 1946.
Το δύσκολο έργο της επιλογής των εκθεμάτων έγινε από τους ενδυματολόγους Ρένα Γεωργιάδου και Γιάννη Μετζικώφ, ο οποίος είναι υπεύθυνος και για τη σκηνογραφική τοποθέτηση των εκθεμάτων, σε συνεργασία με επιστημονική επιτροπή που απαρτίζουν η Ελένη Βαροπούλου και ο Πλάτων Μαυρομούστακος.
Οι 37 ενδυματολόγοι των οποίων εκτίθενται οι δημιουργίες είναι οι εξής:
Αντώνης Φωκάς, Γιώργος Βακαλό, Σπύρος Βασιλείου, Κλεόβουλος Κλώνης, Γιάννης Τσαρούχης, Νίκος Εγγονόπουλος, Γιάννης Στεφανέλλης, Nίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Γιάννης Μόραλης, Γιώργος Ανεμογιάννης, Γιάννης Καρύδης, Σάββας Χαρατσίδης, Δημήτρης Μυταράς, Γιώργος Πάτσας, Ιωάννα Παπαντωνίου, Γιάννης Βασιλειάδης, Γιάννης Νικολάου, Νίκος Πετρόπουλος, Διονύσης Φωτόπουλος, Λίζα Ζαΐμη, Γιώργος Ασημακόπουλος, Βασίλης Φωτόπουλος, Ρένα Γεωργιάδου, Αλέκος Φασιανός, Λαλούλα Χρυσικοπούλου, Μίνως Αργυράκης, Γιώργος Ζιάκας, Νίκος Στεφάνου, Ανδρέας Σαραντόπουλος, Δαμιανός Ζαρίφης, Γιάννης Μετζικώφ, Απόστολος Βέττας, Ντόρα Λελούδα, Αννα Μαχαιριανάκη, Νίκος Σαριδάκης, Αντώνης Κυριακούλης, Θάλεια Ιστικοπούλου.
ΠΛΟΕΣ: ΑΠΟ ΤΗ ΣΙΔΩΝΑ ΣΤΗ ΧΟΥΕΛΒΑ
ΑΘΗΝΑ, Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, Μάιος -Σεπτέμβριος 2003
Αρχαιολογική έκθεση με θέμα τις σχέσεις των λαών της Μεσογείου κατά την Υστερη εποχή του Χαλκού και την Πρώιμη εποχή του Σιδήρου (1600-600 π.Χ.). Μέσα από εκθέματα επιλεγμένα από περίπου 40 μουσεία της Ελλάδας, Κύπρου, Λιβάνου, Συρίας, Τυνησίας, Ιταλίας, Ισπανίας, Μάλτας, Τουρκίας και Βατικανού επιχειρείται η ανασύνθεση του τρόπου διακίνησης προϊόντων και ιδεών, και των αλληλεπιδράσεων μεταξύ των λαών της λεκάνης της Μεσογείου.
Μέσα από τα διασωθέντα υλικά της αρχαιότητας, που εντοπίζονται σε όλη τη Μεσόγειο, καταδεικνύονται οι σχέσεις που αναπτύχθηκαν μεταξύ των λαών.
Η έκθεση χωρίζεται σε τρεις ενότητες:
Στην πρώτη εντάσσονται τα εισηγμένα αντικείμενα που ταξίδεψαν κατά την αρχαιότητα και εντοπίστηκαν από την ανασκαφική έρευνα, σε άλλους πιο μακρινούς ή κοντινούς τόπους.
Η δεύτερη ενότητα περιλαμβάνει τις τοπικές μιμήσεις των εισηγμένων προϊόντων
Τέλος η Τρίτη αφορά στα αμαγάλματα, δηλαδή στα αντικείμενα στα οποία διακρίνονται μίξεις στοιχείων από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές και πολιτισμούς καθώς και από διαφορετικές χρονικές περιόδους
Εκτίθενται, επίσης, δίγλωσσα επιτοίχια κείμενα και χάρτες, πάνω στους οποίους σημειώνονται οι Πλόες, οι θαλάσσιες διαδρομές που ακολούθησαν οι αρχαίοι, καθώς και φωτογραφίες των αρχαιολογικών χώρων.
Η έκθεση συνοδεύεται από δίγλωσσο (ελληνικά-αγγλικά) κατάλογο στον οποίο καταγράφονται όλα τα αντικείμενα.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ
Τόκυο, Εθνικό Μουσείο, 4/8/2003 έως 21/12/2003. Κόβε, Περιφερειακό Μουσείο Τέχνης Hyogo, 18/10/2003 έως 21/12/2003
Φορείς υλοποίησης: Κρατική Ιαπωνική Τηλεόραση, Εθνικό Μουσείο του Τόκυο, Πολιτιστική Ολυμπιάδα
Αρχαιολογική έκθεση στην Ιαπωνία με θέμα την πορεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Ανατολή, τη διάδοση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού και την επιρροή του στους μεγάλους πολιτισμούς της Ανατολής.
Διοργανώνεται από το Εθνικό Μουσείο του Τόκυο και την Εθνική Ιαπωνική Τηλεόραση σε συνεργασία με την Πολιτιστική Ολυμπιάδα, στο πλαίσιο μεγάλου αφιερώματος για τις πολιτισμικές ανταλλαγές Δύσης-Ανατολής,και αφορμή τον εορτασμό της 50ης επετείου της ιαπωνικής κρατικής τηλεόρασης (ΝΗΚ).
Περιλαμβάνονται συνολικά 180 έργα από κορυφαία αρχαιολογικά μουσεία διαφόρων χωρών, εκ των οποίων τα 42 προέρχονται από ελληνικά μουσεία.
Παράλληλα με την έκθεση, η Εθνική Ιαπωνική Τηλεόραση θα προβάλλει μια σειρά ντοκιμαντέρ με τίτλο «Οι δρόμοι του πολιτισμού».
Εκτός από τα Μουσεία της Ελλάδας, όπως το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, το Μουσείο Αρχαίας Αγοράς, το Αρχαιολογικό Μουσείο Πέλλας, Αργους, Θεσσαλονίκης, Βέροιας, Βόλου, Χανίων, Δίου, Ρόδου και Μυτιλήνης, συνεργάστηκαν για τη διοργάνωση της έκθεσης αυτής διάφορα διεθνούς φήμης μουσεία, όπως το Βρετανικό Μουσείο, το Μουσείο του Λούβρου, Γκιμέ, Βρετανικό Μουσείο, Μουσείο Εθνολογίας του Βερολίνου, Ερμιτάζ, Αγίας Πετρούπολης, Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης, Εθνικό Μουσείο του Τόκυο, Λαχώρης, Ταξίλων, Πεσαβάρ, Μπαστάν , Τεχεράνης, το Μουσείο Hermitag κ.ά.
Το Υπουργείο Πολιτισμού της Ελλάδας έδωσε την άδεια να συμπεριληφθούν στην έκθεση 42 έργα από ελληνικά Μουσεία αντιπροσωπευτικά των αρχαϊκών χρόνων (κόρη από την Ακρόπολη), των κλασικών και ελληνιστικών χρόνων, με ιδιαίτερη έμφαση στην εποχή του Αλεξάνδρου (κεφαλή Αλεξάνδρου, από το Μουσείο της Πέλλας) και από το Μουσείο Θεσσαλονίκης (χρυσά μακεδονικά νομίσματα του β’ μισού του 4ου αιώνα κ.ά).
Η έκθεση χωρίζεται σε τέσσερις βασικές ενότητες, που ακολουθούν την πορεία της ελληνικής τέχνης, χρονολογικά και γεωγραφικά, από την Ελλάδα μέχρι την Ιαπωνία.
Στην πρώτη ενότητα υπό τον τίτλο «Τέχνες πριν την άνοδο του Μεγάλου Αλεξάνδρου» παρουσιάζονται δύο εξίσου σημαντικοί πο9λιτισμοί: αυτός που αναπτύχθηκε στην αρχαϊκή περίοδο από τον 7ο μέχρι τον 5ο αιώνα, το «Χρυσό Αιώνα», και αυτός που αναπτύχθηκε στην Περσία, γύρω στον 6ο π.Χ. αιώνα.
Η δεύτερη ενότητα τιτλοφορείται «Αλέξανδρος ο Μέγας» και περιλαμβάνει έργα που απεικονίζουν τον Μ. Αλέξανδρο ή σχετίζονται με τον πατέρα του Φίλιππο καθώς και με μορφές ελλήνων θεών που λατρεύονταν στην Ελλάδα αλλά και τη Ρώμη.
Αντιπροσωπευτικά δείγματα των τεχνών που αναπτύχθηκαν στην Εγγύς Ανατολή μετά την κατάρρευση της αυτοκρατορίας του Μ. Αλεξάνδρου περιλαμβάνονται στην Τρίτη ενότητα «Πολιτιστικές επαφές Ανατολής-Δύσης, Ελλάδα και Περσία».
Ο επισκέπτης θα έχει τη ευκαιρία να δει την περίφημη ελληνοβουδιστική τέχνη «Gandhara» (με γλυπτά από τον 1ο έως από το 5ο μ.Χ. αι. ), που αναπτύχθηκε κυρίως στην περιοχή της αρχαίας, βορειοδυτικής ινδικής επαρχίας Γκαντάρα, την οποία κατέκτησε ο Μέγας Αλέξανδρος το 326 π.Χ., και η ελληνική παρουσία στην περιοχή αυτή και γενικότερα στην κεντρική Ασία, ισχυροποιήθηκε με το βασίλειο της Βακτριανής που ιδρύθηκε από Ελληνες διοικητές μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου. Το μεγαλύτερο τμήμα της Γκαντάρα ανήκει σήμερα στο σύγχρονο Πακιστάν.
Δίπλα στις βουδιστικές θεότητες βρίσκονται οι αρχαίες ελληνικές όπως η Αθηνά, ο Δίας, ο Διόνυσος. Ο Βούδας απεικονίζεται με ελληνιστικό χιτώνα.
Γιρλάντες, άνθη, παραστάσεις από διονυσιακή θεματογραφία και άλλα ελληνικά θέματα κοσμούν τα έργα της Γκαντάρα και μαρτυρούν την παρουσία χαρακτηριστικών στοιχείων της ελληνικής τέχνης. Η τεχνοτροπία αυτή μέσω του βουδισμού ταξίδεψε στην Κεντρική Ασία, την Κίνα και την Ιαπωνία.
ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ
AΘΗΝΑ, Εθνική Πινακοθήκη - Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου 22/12/2003 - 31/3/2004
Μια ιδιαίτερα φιλόδοξη έκθεση της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας που ρίχνει φως στην στους σημαντικότερους σταθμούς της εκ νέου ανακάλυψης της αρχαίας Ελλάδας και της κληρονομιάς της στην Ιταλία τον 15ο ως τις αρχές του 16ου αιώνα.
Η Ελλάδα, λίκνο και πηγή αστείρευτη του Δυτικού Πολιτισμού, αποτελεί αιώνες τώρα αντικείμενο μελέτης για λογίους και καλλιτέχνες που ονειρεύτηκαν να αναβιώσουν την φιλοσοφία και την ομορφιά που εκείνη μας κληροδότησε. Το φαινόμενο της επιστροφής στα διδάγματα της Αρχαιότητας αποκτά οικουμενικές διαστάσεις στον καιρό της Ιταλικής Αναγέννησης. Τα πρώτα σημάδια του ανανεωτικού πνεύματος εμφανίζονται από τα μέσα του 14ου αιώνα, στον καιρό του Πετράρχη και του Βοκκάκιου, ενώ επεκτείνονται και καλύπτουν όλους τους τομείς της πνευματικής ζωής τον 15ο αιώνα (Quattrocento), με επίκεντρο τη Φλωρεντία, τη Βενετία και τις πριγκιπικές αυλές της Ιταλικής Χερσονήσου. Ο διάλογος με την Αρχαιότητα φτάνει στην αποκορύφωσή του με την Κλασική Αναγέννηση τις πρώτες δεκαετίες του 16ου αιώνα.
Ο ελληνικός όρος Αναγέννηση αποδίδει με ακρίβεια το νόημα της κοινής ευρωπαϊκής λέξης που χρησιμοποίησε για πρώτη φορά ο ιστορικός των καλλιτεχνών Τζόρτζιο Βαζάρι στα μέσα του 16ου αιώνα για να χαρακτηρίσει την αντίστοιχη εποχή: rinascita. Η Αναγέννηση, η καθολική ανανέωση της ζωής, αλλά κυρίως η αναζωογόνηση των γραμμάτων και των τεχνών, αναφερόταν στον πολιτισμό της Αρχαιότητας. Η Αρχαιότητα θα γίνει για τους δημιουργούς της Αναγέννησης το ιδανικό πρότυπο, ο αλάνθαστος οδηγός για τους προσανατολισμούς της νέας εποχής. Πολιτικοί θεσμοί και πρακτικός βίος, ηθική, φιλοσοφία, γλώσσα, λογοτεχνία και πάνω απ΄ όλα η καλλιτεχνική δημιουργία μαρτυρούν την επίδραση της Αρχαιότητας.
Η νοσταλγία της Αρχαιότητας έχει τις ρίζες της στα κοινά ιδανικά, στην κοινή κοσμοθεωρία των δύο εποχών, στον ανθρωποκεντρισμό: στην πίστη ότι κάθε άνθρωπος αυτοπροσδιορίζεται και ότι όλα μπορεί να τα κατορθώσει φτάνει να διαθέτει θέληση και αρετή (virtu). Η αρχή του Έλληνα σοφιστή Πρωταγόρα γίνεται το έμβλημα της νέας εποχής: «Πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος» (Μέτρο για όλα τα πράγματα είναι ο άνθρωπος). Μέσα σ αυτό το πλαίσιο δημιουργείται το πνευματικό κίνημα του Ουμανισμού, του Ανθρωπισμού. Το ουμανιστικό κίνημα συνδέεται κυρίως με την αναζωπύρωση των κλασικών σπουδών, την ανακάλυψη, τη μελέτη, την αποκατάσταση, το σχολιασμό, τη μετάφραση και αργότερα – μετά την διάδοση της τυπογραφίας – τη δημοσίευση των αρχαίων συγγραφέων. Η δημιουργία βιβλιοθηκών, η διδασκαλία των αρχαίων κειμένων και της ελληνικής γλώσσας σε πανεπιστήμια και ακαδημίες, όπου οι βυζαντινοί λόγιοι διαδραματίζουν πρωτεύοντα ρόλο, όχι μόνο μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453) αλλά ήδη πριν από το 1400, εγγράφονται στο ίδιο πνευματικό πλαίσιο.
Το ουμανιστικό κίνημα ωστόσο δεν περιορίζεται στις φιλολογικές σπουδές. Η ανακάλυψη, επανεκτίμηση και μελέτη των αρχαίων μνημείων και της αρχαίας τέχνης πραγματοποιούνται μέσα στο ίδιο πυρετικό κλίμα. Αρχιτέκτονες, γλύπτες, ζωγράφοι αναζητούν διδάγματα στα λείψανα μιας μακρινής αρχαιότητας, που την αισθάνονται πολύ πιο κοντά στα άμεσα ενδιαφέροντά τους απ΄ ότι το πλησιέστερο παρελθόν του Μεσαίωνα. Η αρχαιολογική έρευνα φέρνει στο φως αρχαία έργα τέχνης, όπως ο Απόλλων Μπελβεντέρε και το σύνταγμα του Λαοκόωντα, που θαμπώνουν και επηρεάζουν βαθιά τους καλλιτέχνες. Οι πρώτες αρχαιολογικές συλλογές έχουν ήδη αρχίσει να δημιουργούνται από τα μέσα του 15ου αιώνα. Πάπες, ηγεμόνες, πατρίκιοι αλλά και καλλιτέχνες όπως ο Γκιμπέρτι και ο Μαντένια συλλέγουν με πάθος αρχαία αντικείμενα. Πηγή έμπνευσης για τους καλλιτέχνες της Αναγέννησης δεν ήταν πάντα τα πρωτότυπα αριστουργήματα της κλασικής εποχής αλλά συχνά οι ερμηνείες των ελληνιστικών και ρωμαϊκών αντιγράφων. Γι’ αυτό είναι ακόμη πιο εντυπωσιακά τα επιτεύγματά τους, που προσεγγίζουν και συναντούν την ουσία της αρχαίας τέχνης. Παράλληλα με την ανανέωση των μορφών «διευρύνεται» και η θεματολογία. Οι καλλιτέχνες αναζητούν τώρα έμπνευση στην ελληνική μυθολογία, καθώς και στις «εκφράσεις» χαμένων έργων που περιγράφουν ο Λουκιανός και ο Φιλόστρατος, ακολουθώντας την παραίνεση που τους απευθύνει ο Αλμπέρτι στην πραγματεία του Περί Ζωγραφικής: να συμβουλεύονται τους ουμανιστές και να διαβάζουν αρχαίους συγγραφείς.
Άλλωστε τα αρχαία θέματα ενισχύουν την εικόνα του μορφωμένου δημιουργού που αγωνιζόταν αυτή την εποχή να αποσείσει τη μακραίωνη κατηγορία που βάραινε πάνω στις εικαστικές τέχνες, οι οποίες εξακολουθούσαν να θεωρούνται μηχανικές και χειρωνακτικές, και να αποκλείονται από το πάνθεον των επτά ελευθέρων τεχνών. Η αναγνώριση της πνευματικής προσωπικότητας του καλλιτέχνη στο δεύτερο μισό του 15ου αιώνα συνδέεται με τους μεγάλους δημιουργούς Λεονάρντο, Ραφαήλ, Μιχαηλάγγελο και οφείλει πολλά στο ουμανιστικό κίνημα και στη θεωρητική υποστήριξη των ουμανιστών. Η εξίσωση του Ορατίου «ut pictura, poesis», που διακηρύσσει την ισοτιμία ποίησης και ζωγραφικής, δεν αμφισβητείται πλέον από κανένα. Τα έργα της κλασικής Αναγέννησης, όπου ολοκληρώνεται η αρμονική σύζευξη μορφής και περιεχομένου, αποκαλύπτουν όχι τη μίμηση των αρχαίων προτύπων αλλά την εκλεκτική συγγένεια μαζί τους, εκπληρώνοντας έτσι την ευχή του Πετράρχη που ήθελε τα νέα έργα να μοιάζουν με τα αρχαία όπως τα παιδιά στον πατέρα.
Ο διάλογος της Αναγέννησης με την Αρχαιότητα έχει γίνει αντικείμενο εκατοντάδων μελετών. Ποτέ όμως δεν αφιερώθηκε σ’ αυτό το συναρπαστικό θέμα μια μεγάλη έκθεση που θα φώτιζε με έργα τέχνης και τεκμήρια τις πολλαπλές πτυχές του φαινομένου. Αυτό ακριβώς φιλοδοξεί να κάνει η έκθεση της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας που συνοργάνωσαν η Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου της Αθήνας και το Ίδρυμα Λόνγκι της Φλωρεντίας.
Πεντακόσια έργα, προερχόμενα από 160 μουσεία και συλλογές από όλο τον κόσμο ανασυνθέτουν στην Εθνική Πινακοθήκη της Αθήνας τον μαγικό κόσμο της Αναγέννησης. Κριτήριο για την επιλογή των έργων υπήρξε η σχέση τους με την Αρχαιότητα και η υψηλή ποιότητά τους.
Περισσότεροι από 150 επώνυμοι δημιουργοί υπογράφουν πολύ σημαντικά έργα. Και ανάμεσά τους οι θρυλικοί πρωταγωνιστές της μεγάλης καλλιτεχνικής επανάστασης: Nτονατέλλο, Γκιμπέρτι, Λούκα ντελλα Ρόμπια, Μαντένια, Πολλαγιουόλο, Γκιρλαντάιο, Μποτιτσέλλι, Λεονάρντο ντα Βίντσι, Ραφαέλλο, Μιχαήλ Άγγελος, Μπελλίνι, Τιτσιάνο, Βερονέζε, Τιντορέττο και πολλοί άλλοι.
Η έκθεση περιλαμβάνει πίνακες ζωγραφικής, γλυπτά, χάλκινα αγαλματίδια, νυφιάτικες κασέλες, μετάλλια, πλακέτες, εικονογραφημένα χειρόγραφα, μαγιόλικες και πολύτιμα αντικείμενα όπως καμαίους και σφραγιδόλιθους από τις συλλογές των Μεδίκων.
Την έκθεση συνοδεύει ένας μνημειώδης επιστημονικός κατάλογος 720 σελίδων με πλούσια εικονογράφηση και εισαγωγικά κείμενα γραμμένα από ειδικούς επιστήμονες από όλο τον κόσμο και σχολιασμό για το καθένα από τα 500 έργα (Silvana Editoriale Milano, έκδοση στην ελληνική και την αγγλική γλώσσα).
«Το φως του Απόλλωνα» μας αποκαλύπτει μιαν άλλη άγνωστη και οικουμενική Ελλάδα.
Την επιμέλεια της έκθεσης είχαν η Καθηγήτρια Mina Gregori, Πρόεδρος του Ιδρύματος Ρομπέρτο Λόνγκι της Φλωρεντίας και η Καθηγήτρια Μαρίνα Λαμπράκη - Πλάκα, Διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης της Αθήνας.
Ωράρια Εκθεσης:
Πρωί: Δευτέρα έως Σάββατο: 9-3 μ.μ.
Κυριακή: 10-2 μ.μ.
Απογεύματα: Δευτέρα & Τετάρτη: 6-9 μ.μ.
Τρίτη, 24/12/03, Παραμονή Χριστουγέννων: ανοιχτά μόνο πρωί
Κλειστά: Χριστούγεννα και Δεύτερη ημέρα Χριστουγέννων: 25& 26/12/03
Πρωτοχρονιά: Πέμπτη1/1/04, Θεοφανείων: Τρίτη 6/1/04
OUTLOOK
ΑΘΗΝΑ, Μουσείο Μπενάκη στην οδό Πειραιώς, Γκάζι, Εργοστάσιο ΑΣΚΤ, 23/10/03-25/01/04
Διεθνής έκθεση σύγχρονης τέχνης, η οποία παρουσιάζει έργα αντιπροσωπευτικά των τάσεων του τέλους του 20ου και των αρχών του 21ου αιώνα. Τα έργα δημιουργήθηκαν από σημαντικούς καλλιτέχνες παγκόσμιας εμβέλειας επί τόπου ειδικά για τη συγκεκριμένη έκθεση. Η έκθεση περιλαμβάνει εγκαταστάσεις, αντικείμενα, φωτογραφία, ζωγραφική, περιβάλλοντα, γλυπτική, video.
Μετά από έρευνα και προετοιμασία σχεδόν τριών ετών, άνοιξε για το κοινό το Σάββατο 25 Οκτωβρίου 2003 η Διεθνής Έκθεση Σύγχρονης Τέχνης OUTLOOK. Την έκθεση εγκαινίασε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος την Παρασκευή 24 Οκτωβρίου 2003.
Φιλοδοξεί να αποτελέσει καλλιτεχνικό γεγονός μείζονος διεθνούς σημασίας το οποίο για πρώτη φορά οργανώνεται σε τέτοια έκταση στην Ελλάδα: παρουσιάζονται περίπου 200 έργα (Εγκαταστάσεις, Γλυπτική, Ζωγραφική, Φωτογραφία και Βίντεο) 85 καλλιτεχνών από όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων και 11 Ελλήνων.
Η έκθεση αποτελεί ένα χώρο δημόσιου διαλόγου για τη διερεύνηση της καλλιτεχνικής έμπνευσης και των πολιτισμικών εκφράσεων της εποχής μας. Επισημαίνει την ανάγκη να "κοιτάξουμε προς τα έξω", προς τον κόσμο, όπως δηλώνει και ο τίτλος της, αναζητώντας τον δημιουργικό πυρετό και τις εναλλακτικές μορφές πολιτισμού που οροθετούν την κατεύθυνση και τη βούληση της τέχνης στις αρχές του 21ου αιώνα. Παράλληλα, βασικός της στόχος είναι να ενταχθεί η Ελλάδα στον παγκόσμιο χάρτη της σύγχρονης τέχνης.
Πραγματοποιείται σε τρεις μεγάλους εκθεσιακούς χώρους που βρίσκονται στον άξονα της Οδού Πειραιώς:
1.'Τεχνόπολις' του Δήμου Αθηναίων
2. Νέο κτίριο του Μουσείου Μπενάκη
3. 'Το Εργοστάσιο' της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών
Η παρουσίαση των έργων δεν περιορίζεται στο εσωτερικό των κτιρίων (συνολικής επιφάνειας περίπου 5.000 τ.μ.), αλλά επεκτείνεται και στους εξωτερικούς χώρους που τα περιβάλλουν.
Οι καλλιτέχνες συμμετέχουν στην έκθεση με αντιπροσωπευτικά έργα, μείζονος σημασίας, έτσι ώστε να γίνεται κατανοητή η διάσταση και το βάθος της δουλειάς τους. Η παρουσίαση γίνεται με τρόπο τέτοιο ώστε να μεταδώσει σε ένα ευρύτερο κοινό την άμεση εμπειρία αυτών των ποικιλόμορφων προτάσεων, προκαλώντας το βλέμμα του επισκέπτη, είτε είναι εξοικειωμένος, είτε όχι, με τη σύγχρονη τέχνη.
Για την επιλογή των καλλιτεχνών ο καλλιτεχνικός διευθυντής κ.Χρήστος Ιωακειμίδης και οι συνεργάτες του διεξήγαγαν συστηματική έρευνα και επισκέφτηκαν εκθέσεις και ατελιέ, κυρίως στην Ευρώπη και την Αμερική, προκειμένου να εντοπιστούν έργα ειδικά για την έκθεση ή να συζητηθεί η δημιουργία καινούργιων. Παράλληλα, 35 καλλιτέχνες ήρθαν στην Αθήνα και στους εκθεσιακούς χώρους της OUTLOOK ώστε να προτείνουν έργα λαμβάνοντας υπόψη και τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της πόλης. Έτσι, αρκετοί από τους καλλιτέχνες δημιουργούν έργα επί τόπου, in situ, ή έργα που έχουν αναφορές στην Αθήνα.
Η OUTLOOK είναι μια έκθεση με κυρίαρχο στοιχείο τις δυνατές εικόνες. Προτείνει έργα τέχνης με οπτική δύναμη, έργα τα οποία ξεχωρίζουν ακόμη και σε έναν κορεσμένο από εικόνες κόσμο. Δεν περιορίζεται σε ένα μοναδικό 'θέμα', δεν δεσμεύεται από κάποια κυρίαρχη 'θεωρία', αλλά αντιπαραβάλλει πολλές και συχνά αντικρουόμενες μεταξύ τους τάσεις. Επίσης, δεν αποτελεί προσπάθεια λεξικογραφικής παρουσίασης, αλλά μια επιλογή της καλλιτεχνικής παραγωγής σήμερα.
Όπως σημειώνει ο κ. Ιωακειμίδης, 'Η OUTLOOK είναι μια διεθνής έκθεση που φιλοδοξεί την πρώτη δεκαετία του νέου αιώνα να δώσει ένα στίγμα για το πώς εκφράζεται και πού πηγαίνει η τέχνη της εποχής μας, αυστηρά, επιλεκτικά και με σαφή αισθητικά κριτήρια. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει υπερφόρτωση της τέχνης από διάφορες και ποικιλόμορφες θεωρίες. Στην OUTLOOK θέλουμε να ξαναμιλήσει η τέχνη ύστερα από πολύ καιρό σιωπής και όχι να χρησιμοποιείται για να προωθηθούν διάφορα ιδεολογήματα ή θεωρήματα.'
Με την ευκαιρία της έκθεσης εκδίδεται κατάλογος 400 σελίδων, με την επιμέλεια του Χρ. Ιωακειμίδη, στην ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Περιλαμβάνει δοκίμια των Daniel Birnbaum, Nicolas Bourriaud, Arthur Danto, Boris Groys, Νίκου Δασκαλοθανάση και Γιώργου Τζιρτζιλάκη, οι οποίοι εξετάζουν από διαφορετικές οπτικές γωνίες την έκταση και την πολυπλοκότητα της σύγχρονης τέχνης σήμερα, έγχρωμες αναπαραγωγές αντιπροσωπευτικών έργων των καλλιτεχνών και σύντομες βιογραφίες τους.
Φορέας υλοποίησης: ΑΡΕΝΑ – Εταιρεία για την Προαγωγή της Σύγχρονης Τέχνης στην Αθήνα
Χορηγός Επικοινωνίας: ΕΡΤ
ΟΙ ΧΩΡΟΙ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ:
1. 'Τεχνόπολις', Πειραιώς 100, Γκάζι
2. Νέο Κτίριο του Μουσείου Μπενάκη, Πειραιώς 138 & Ανδρονίκου
3. 'Το Εργοστάσιο', Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, Πειραιώς 256, Ρέντης
ΑΝΟΙΓΜΑ ΕΚΘΕΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟ:
Σάββατο 25 Οκτωβρίου 2003
ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΕΚΘΕΣΗΣ:
25 Οκτωβρίου 2003 – 25 Ιανουαρίου 2004
ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ:
Καθημερινά, από Δευτέρα έως Κυριακή, 10:00 π.μ. – 20:00 μ.μ. Κλειστά 28/10/03, 25/12/03, 01/01/04, 06/01/04
Στο κτίριο του Μουσείου Μπενάκη θα λειτουργεί βιβλιοπωλείο με βιβλία τέχνης.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟ
Τηλ. : 210 8259620-1
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο : info@outlook.gr
Web site: www.outlook.gr
Οι καλλιτέχνες της έκθεσης
Σημεία αναφοράς
Joseph Beuys, 1921-1986, Germany (Γλυπτική)
James Lee Byars, 1932-1997, USA (Γλυπτική)
Γιάννης Κουνέλλης, 1936, Ρώμη (Εγκατάσταση)
Bruce Nauman, 1941, New Mexico, USA (Βίντεο-Εγκατάσταση /Γλυπτική)
Sigmar Polke, 1941, Cologne (Ζωγραφική)
Ed Ruscha, 1938, Los Angeles (Φωτογραφία)
ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΕΙΣ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΑΔΑ
ΑΘΗΝΑ και ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Οκτώβριος-Νοέμβριος 2003, Περιοδεία σε τέσσερις πόλεις του εξωτερικού, 2004
Η έκθεση παρουσιάζει την φωτογραφική αποστολή δώδεκα διεθνούς φήμης φωτογράφων της ομάδας Magnum, οι οποίοι μέσα από την πολυποίκιλη φωτογραφική οπτική τους καταγράφουν όψεις της σύγχρονης Ελλάδας.
Τα 100 περίπου έργα των φωτογράφων αποτελούν μία διαδρομή στη σύγχρονη ελληνική κοινωνία, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την ταυτότητα της ελληνικής φυσιογνωμίας και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς μέσα από ιστορικές, αρχαιολογικές και αρχιτεκτονικές απεικονίσεις.
Την έκθεση πλαισιώνει τρίγλωσσος συνοδευτικός κατάλογος (ελληνικά, αγγλικά και γαλλικά).
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΩΝ ΕΚΘΕΣΗΣ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ
Josef Koudelka Αρχαιολογικά μνημεία
Ένας αρχαιολογικός περίπλους σε αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας. Α/Μ πανοραμικές φωτογραφίες
Lise Sarfati
Μαστοροχώρια
Μία ατμοσφαιρική διαδρομή στα χωριά της Ορεινής Ηπείρου που καταδεικνύει την ερήμωση και την απομάκρυνση από την αγροτική ζωή και την καταλυτική επίδραση του χρόνου. Έγχρωμες φωτογραφίες
Patrick Zachmann
Η νυχτερινή ζωή
Σκηνές δρόμου, σκηνές σε νυχτερινά κέντρα, θερινά σινεμά κτλ των ελληνικών νησιών και της Αθήνας. Έγχρωμες φωτογραφίες
Jim Goldberg
Οι μειονότητες στην Ελλάδα
Η άγνωστη πτυχή και η ποικιλομορφία των μεταναστών που ζουν και εργάζονται στην Αθήνα. Έγχρωμες φωτογραφίες
Miguel Rio Branco
Ο Λαβύρινθος
Ένα ταξίδι στην Κρήτη των πολιτισμών, στον λαβύρινθο των πολιτισμών: Η επίδραση των Μινωιτών, των Αρχαίων Ελλήνων, των Ρωμαίων, των Βυζαντινών, των Οθωμανών και των Ενετών στη σύγχρονη Κρητική πραγματικότητα. Έγχρωμες φωτογραφίες
Νίκος Οικονομόπουλος
Παράδοση και θρησκεία
Εθνικές και παραδοσιακές εορτές, ήθη και έθιμα, προσκυνήματα κτλ. Α/Μ φωτογραφίες
Bruce Gilden
Οι Ελληνίδες
Πέντε τύποι ελληνίδων γυναικών, χαρακτηριστικοί της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας: η φοιτήτρια, η καλλιτέχνης, η επιχειρηματίας, η εργαζόμενη μητέρα και η ηλικιωμένη γιαγιά. Μία έρευνα στο θέμα της ταυτότητας, της ιδιομορφίας και της διεθνοποίησης, Α/Μ φωτογραφίες
Κώστας Μάνος
Οι Αθηναίοι
Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της αστικής ζωής. Έγχρωμες Φωτογραφίες τραβηγμένες σε δημόσιους χώρους
Alex Webb
Θαλάσσιες διαδρομές
Μία διαδρομή με πλοίο στη Βόρειο Ελλάδα με οπτική την καθημερινότητα, τα λιμάνια, το τοπίο, τους ανθρώπους και τη σχέση τους με τη θάλασσα Έγχρωμες φωτογραφίες
Carl de Keyzer
Τα ελληνικά «κλισέ»
Κάρτ-ποστάλ της Ελλάδας: Παρθενώνας, Μοναστήρια, παραδοσιακά λευκοκτισμένα σπίτια παραδοσιακοί χοροί κτλ. Πώς τα κλασικά ελληνικά κλισέ αναδεικνύουν ένα νέο πρόσωπο της Ελλάδας. Έγχρωμες φωτογραφίες
Richard Kalvar Οδικές αρτηρίες
Διαδρομή με τρένα και λεωφορεία από τον οδικό άξονα Αλβανίας – Τουρκίας. Έγχρωμες φωτογραφίες
Mark Power Μεγάλα κατασκευαστικά έργα
Τα μεγάλα κατασκευαστικά έργα της Ελλάδας, μάρτυρας της ανάπτυξης της Ελλάδας με δεδομένο τους διεθνείς ρυθμούς εξέλιξης και ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων. Έγχρωμες φωτογραφίες
|
 |
|
